Strike Pro Buster Jerk — test jerka na duże szczupaki

Drań, na którego się czeka

Jest taka kategoria przynęt, których nie kupuje się dla finezji. Kupuje się je, bo wiesz, że jak pójdzie na dużego szczupaka, to właśnie wtedy. Buster Jerk to dokładnie ta liga. Większy brat popularnego Baby Bustera, jerkbait klasy 14–15 cm, który ma jedno zadanie: zwabić, wkurzyć i sprowokować dużego szczupaka do ataku.

Nie jest to przynęta dla każdego. Wymaga sztywnej wędki castingowej, multiplikatora, mocnego nadgarstka i — co najważniejsze — przekonania, że dziś szukamy ryby życia, a nie pełnego siatka okoni. Bo na takim łowieniu można siedzieć cały dzień bez wzięcia, a wieczorem trafić jednego stupkę i wrócić uśmiechniętym do domu.

Dla kogo i kiedy

Buster Jerk to przynęta dla szczupakarzy łowiących z myślą o trofeum. W moim pudełku zawsze leży obok dużych gum 19–22 cm — to alternatywa, kiedy szczupak nie chce gumy, ale dalej szuka czegoś dużego do połknięcia.

Najlepiej sprawdza się od wczesnej jesieni (połowa września) do późnej jesieni (koniec listopada). To okres żerowania zimowego, gdy ryba nabija sadło na zimę i atakuje większe ofiary. Wiosną (marzec–kwiecień, po okresie ochronnym) też daje radę, szczególnie nad krawędziami świeżo rozgrzanej wody.

Latem działa gorzej. Nie dlatego, że szczupak go nie atakuje — atakuje. Tylko że duża ryba latem stoi głęboko i Buster Jerk, jako jerk powierzchniowy/podpowierzchniowy, ją mija.

Specyfikacja

• Długość: 15 cm (wersja klasyczna; jest też 13 cm)
• Waga: 65 g
• Akcja: suspending (zawieszający), w słodkiej wodzie lekko tonący
• Głębokość pracy: 0,8–1,5 m
• Haki: dwa kotwiczki #1/0, fabrycznie VMC
• Pływalność: w temperaturze 15°C neutralna, w 5°C powoli tonie
• Kolory testowane: Natural Perch (NP), Fire Tiger (FT), Pearl Roach (PR), Hot Pike (HP)

Waga 65 g to nie żart — to przynęta na sztywno castingową wędkę 30–80 g i multiplikator z przełożeniem 6:1 lub szybszym. Spinning klasy medium tego nie wyrzuci, nawet nie próbuj.

Pierwsze wrażenie

W dłoni Buster Jerk czuje się jak ciężarek z drewna — bo prawie tym jest. Korpus z twardego plastiku ABS, ale w środku napakowany metalowymi grzechotkami. Wstrząśnij — usłyszysz wyraźny terkot. To celowe: szczupak słyszy przynętę z odległości kilku metrów i interesuje się, zanim ją zobaczy.

Fabryczne haki VMC #1/0 — ostre, dobrej jakości. Karbiki mocujące solidne, kółka łącznikowe grube, nie odginają się przy holu dużej ryby. Lakier matowy, dobrze nałożony, oczy 3D dają realistyczny efekt.

Kolor Natural Perch — moje typowanie na uniwersalny start. Pearl Roach świetny w czystej wodzie. Fire Tiger — gdy woda mętna lub jest pochmurno. Hot Pike to taki „rób cuda” — czerwono-biały, dla aktywnych szczupaków.

Praca w wodzie

Buster Jerk to klasyczny jerk typu "glide bait". Po szarpnięciu wędką wykonuje szeroki ruch w bok (40–60 cm), potem powolnie wraca do osi z lekkim falowaniem. Klasyczne walking the dog w dużej skali.

Mocniejsze szarpnięcie — szerszy „glide”, do nawet metra w bok. Słabsze — krótszy, ale wciąż wyraźny ruch. Po szarpnięciu na pauzie przynęta zawiesza się prawie w miejscu (suspending), w zimniejszej wodzie powoli tonie z prędkością około 10 cm/s.

Ważna cecha — Buster Jerk pracuje bardzo głośno. Grzechotki, ruch wody przez korpus, plus efekt akustyczny szerokich glide'ów. To prowokuje agresję, ale jednocześnie ostrzega ostrożne ryby. W wodach mocno presjonowanych (np. mazurskie jeziora w sezonie) duże szczupaki czasem podchodzą, ale nie atakują. Wtedy trzeba zmienić tempo prowadzenia.

Techniki prowadzenia

Klasyczne walking the dog. Rytmiczne szarpnięcia w tempie 1–2 sekund każde, krótka pauza co 4–5 szarpnięć. Najprostsza i najskuteczniejsza technika. 80% złowionych ryb wzięło na tej animacji.

Pop and pause. Mocne, pojedyncze szarpnięcie i długa, 4–6 sekundowa pauza. Na pauzie często przychodzi atak. Dobre na nieaktywne ryby, w zimnej wodzie listopadowej.

Szarpane glide'y nad krawędzią. Wzdłuż krawędzi roślinności rzucamy w głąb i prowadzimy w stronę brzegu krótkimi, mocnymi szarpnięciami. Szczupak wychodzi z trzciny i uderza.

Slow rolling. Powolne, równomierne kręcenie korby bez szarpnięć — sprawdza się zimą, gdy ryby są ospałe.

Ważne — pomiędzy szarpnięciami trzeba dać linkę luźno, żeby przynęta mogła zrobić pełen ruch. Naprężona linka tłumi akcję.

Gdzie sprawdza się najlepiej

Buster Jerk to przynęta typowo na wody otwarte, średnio głębokie:

• Zalew Zegrzyński — szczególnie partie nad krawędziami 2–4 m, blisko trzcin. Późna jesień to złoty okres.
• Solina — głębokie zatoki, wzdłuż stromych ścian.
• Mazury, duże jeziora — Śniardwy, Niegocin, Mamry. Szczupak polujący na sieję czy płoć w odkrytej wodzie.
• Bug i duże rzeki nizinne — głębokie wymywy za zakrętami, gdzie stoją grube szczupaki.

Nie ma sensu rzucać Buster Jerka na płycizny do 1,5 m — to nie jego strefa. Zaczepy o roślinność denną będą się sypać jak grad.

Trwałość

Po dwóch sezonach (około 30 wyjść) mam dwie sztuki Buster Jerka. Obie żyją. Lakier na bokach mocno zarysowany od zębów szczupaka — to nieuniknione przy tej kategorii ryb. Ale konstrukcja korpusu w pełni intact, żadnego pęknięcia.

Fabryczne haki VMC po dwóch sezonach wymieniłem na Owner ST-46 — nie ze względu na uszkodzenie, tylko że zaczynały rdzewieć w słonej wodzie (jezdziłem nad Bałtyk na szczupaka zatokowego). W słodkiej wodzie żyły by dłużej.

Karbiki mocujące — bez zarzutów. Kółka łącznikowe ani razu się nie rozgięły, nawet przy holu dużego szczupaka 1+ metr na Solinie.

Porównanie z konkurencją

W segmencie jerkbaitów 14–15 cm na grube szczupaki konkurenci to:

• Salmo Slider 12 cm — krótszy, lżejszy, łatwiejszy w prowadzeniu. Słabszy efekt na duże ryby.
• Westin Swim 15 cm — bardzo bliska konkurencja, droższy o 50%. Lepsza akcja na pauzie, ale słabsze glide'y.
• Sebile Stick Shadd 152 — droższy, finezyjniejszy, dla wymagających. Mniej agresywny.
• Spro BBZ-1 Shad — większy konkurent, ale w nieco innej lidze cenowo-konstrukcyjnej.

Buster Jerk wygrywa stosunkiem ceny do skuteczności. Za 60–80 zł dostajesz jerk, który łowi ryby. Nie wygląda jak dzieło sztuki, ale działa.

Sytuacja z łowiska

Zegrze, koniec października. Pochmurne popołudnie, woda 9°C. Krawędź 3 metry, na czubku trzciny. Pierwsza godzina — guma 19 cm, cisza. Zmiana na Buster Jerka w kolorze Hot Pike. Rzut wzdłuż krawędzi, dwa szarpnięcia, pauza 4 sekundy. Uderzenie jak kafarem — szczupak 89 cm wjeżdża między trzciny, walka 6 minut, ryba na pokładzie, zdjęcie, wypuszczona. W tej samej sesji jeszcze dwa szczupaki: 71 i 77 cm. Wszystko na tym samym jerku.

Solina, listopad. Stroma ściana, głębokość 4 m. Slow rolling Buster Jerka w kolorze Natural Perch. Po godzinie monotonnego prowadzenia — uderzenie. Szczupak 95 cm, najgrubszy z tamtego sezonu.

Co poprawić

• Fabryczna pływalność czasem przesadnie pływająca. W ciepłej wodzie warto dokleić małe ołowiane samoprzylepne paski na brzuchu (3–5 g), żeby ustawić jako prawdziwie suspending.
• Kółka łącznikowe mogłyby być nieco większe — przy holu dużej ryby pojedyncza sztuka się "chudła".
• Brak hot popular kolorów w polskiej dystrybucji (np. Black Magic, Brown Trout).

Werdykt

Strike Pro Buster Jerk to klasyk szczupakowy w segmencie ekonomicznym. Nie jest najlepszym jerkiem na rynku, ale jest jednym z najlepszych w stosunku do ceny. Jeśli polujesz na duże szczupaki i nie chcesz wydawać 200 zł za jerka — Buster jest dla Ciebie.

Plusy:

• Mocna, prowokacyjna akcja glide.
• Głośne grzechotki przyciągające ryby z odległości.
• Dobre fabryczne haki VMC.
• Solidna konstrukcja, wytrzymuje sezony łowienia.
• Przystępna cena (60–80 zł).

Minusy:

• Wymaga castingowej wędki i multiplikatora.
• Lakier szybko nosi się od zębów.
• Mało kolorów w polskiej dystrybucji.
• Czasem zbyt głośny — nie zawsze plus.

Komu polecamy: szczupakarzom polującym na ryby trofeowe, łowiącym na otwartej wodzie z castingowym sprzętem, szukającym alternatywy dla dużych gum.

Komu odradzamy: spinningistom okoniowym, wędkarzom z lekkim sprzętem, łowcom na płyciznach.

Ocena: 8,5/10 — bardzo dobry jerkbait w swojej kategorii cenowej, sprawdzony przez setki polskich szczupakarzy. Klasyk z dobrego powodu.